Imiona o różnych skojarzeniach

Nierzadko spotykam się z okolicznościami, w których gdy dowiaduję się jak na imię biednemu maluchowi dali jego rodzice chce mi się śmiać. A to najbardziej bajtowa reakcja. Nierzadko zdarza się także, że chce mi się płakać, jestem zdruzgotany, zawstydzony, po prostu nie mogę tego pojąć. O gustach się ponoć nie dyskutuje, to co może nie przypadać do gustu mojej osobie, pozostali mogą uważać za wzorzec - i na odwrót. Sęk jednak w tym, iż uważam, iż co poniektóre imiona tak głęboko zakorzenione są w naszych umysłach, tak bezdyskusyjnie się nam z czymś lub kimś jawią, że sporym niebezpieczeństwem jest chrzczenie tak swych pociech, które dodatkowo noszą nasze nazwisko. Spotkałem się np. z chłopcem o imieniu Adolf, i wcale nie był z Niemiec. W swym życiu miałem okazję podać dłoń Albinowi, który ani trochę nie posiadał śnieżnobiałej skóry a także Alfonsowi, który notabene zarabiał na życie udzielając się w czasopiśmie - i nie była to przykrywka. W życiu politycznym Polski czynnie pokazują się także panowie o ciekawie brzmiących imionach Maria - jest przecież Pan Rokita a także nowy prezydent Komorowski - czy wam też coś tu nie pasuje? Jeśli chodzi o panie, moja kumpela ma na imię Genowefa i nawet nie pytajcie czy ma na nazwisko Pigwa. Jest również Sonia, która kojarzy mi się z małym, niegroźnym szczurkiem, którego umieszcza się w terrarium, a także Żaklina, której imię z trudem przechodzi mi przez aparat dźwiękowy. Wydaje mi się, iż im dłużej i mocniej rodzice główkują nad imionami dla swoich dzieci, tym mniej satysfakcjonujące są tego skutki.